Het heilsplan van God (inleiding)

Het heilsplan van God gaat over de manier waarop God Zijn plannen tot uitvoering brengt. Die plannen betreffen in de eerste plaats Zijn Zoon Jezus Christus, maar ook de gemeente, het volk Israël en uiteindelijk de hele schepping.
Dit heilsplan voert God uit langs de lijnen van de profetie.

1) De inhoud van de profetie

Het centrale punt, waar alles in de profetie om draait, is de Heer Jezus Christus, zoals Hij straks als Koning op aarde zal regeren.

Dat blijkt o.a. uit de tweede brief van Petrus (1). Hij beschrijft daar dat indrukwekkende moment, dat hij samen met Jakobus en Johannes bij de Heer mocht zijn op de berg, en dat Hij daar voor hun ogen veranderde en ging stralen met hemelse heerlijkheid (2).
Waarom was dat? Omdat de Heer kort ervoor had gezegd dat sommigen "de Zoon des mensen zullen zien in zijn koninkrijk", voordat zij zouden sterven (3).

Op die berg is dat moment aangebroken, en ze zijn diep onder de indruk! Wel het meest van de stem, die ze daar horen: "Deze is mijn geliefde Zoon, in wie Ik mijn welbehagen heb: hoort hem". Dat is de stem van God de Vader, die daarmee zegt dat het Zijn Zoon is, die straks met hemelse heerlijkheid zal regeren.
De verheerlijkte Christus vormt de hoofdinhoud van de profetie (4).

2) Wat heb ik eraan om dat te weten?

Naar onze overtuiging is het van groot belang om uit te kijken naar de komst en de verschijning van de Heer Jezus, en om goed te begrijpen wat dat betekent (5).
Tijdens het Reveil in de 19e eeuw was het alsof er een roep ging door de slapende christenheid: "Zie, de bruidegom! Ga uit, hem tegemoet!" (6).
Wereldwijd werden christenen wakker en keken niet alleen uit naar de komst van Christus, maar werden ook ijverig in het evangelie, in de bestudering van de Bijbel en in allerlei dienst voor de Heer. Het gevolg was dat velen tot levend geloof kwamen, gevangenissen leeg raakten, kerken vol stroomden, en veel goede tijdschriften voor betrouwbare Bijbelstudie werden uitgegeven.
Bekende voorbeelden in Nederland uit die tijd zijn: ds. de Liefde, H.C.Voorhoeve en (iets later) Johannes de Heer. Zij hebben de profetieën onder het stof vandaan gehaald en volop verkondigd.

Het is van levensbelang om te weten dat ik nu een wedergeboren christen ben. Maar het maakt daarna heel veel uit wat ik weet over de toekomst. Als ik weet dat mijn Heer gauw terugkomt, zal ik nu een toegewijde en dienende christen zijn. Dan ben ik een zegen. Maar als het mij niet interesseert, dan zal ik in slaap vallen en men zal nauwelijks merken dat ik een christen ben. Sterker nog: dan ben ik anderen meer tot last dan tot zegen (7).
De oproep om te ontwaken uit de slaap (8), richt Paulus niet aan ongelovigen, maar aan ingeslapen christenen!

3) De bestudering van de profetie

Er zijn nogal wat verschillende toekomstvisies, en het zou erg aanmatigend zijn om te beweren dat onze visie de enig juiste is.
Eén visie is bijvoorbeeld de gedachte dat 'Jezus Christus terugkomt op de jongste dag om te oordelen de levenden en de doden'. En men hoopt in dat oordeel aan de gunstige kant terecht te komen.
Een andere visie leert dat de gemeente (de Kerk) door de grote verdrukking moet gaan. Of dat het duizendjarig rijk al aangebroken is. En zo zijn er nog talloze anderen visies.
Die willen we niet weerleggen. Je trekt zelf maar je conclusies na het lezen van de Bijbel, want daar zul je moeten zijn. Het zal ook steeds de bron zijn waarnaar wij verwijzen.

Bij het lezen van de Bijbel in het algemeen (en van de profetie in het bijzonder) kunnen we risico's lopen:

  • we proberen alles logisch op een rijtje te krijgen.
    Als we de profetie bestuderen, dan lezen we over verschillende gebeurtenissen. We zouden ons dan kunnen afvragen in welke volgorde ze zullen plaatsvinden. Dan zijn we ongemerkt al bezig om in gedachten een overzicht te maken. Het kan dan nuttig zijn om zo'n overzichtje bij de hand te hebben, zoals dat hierboven staat afgebeeld (ervan uit gaande dat dát de volgorde is). Maar we moeten ons één ding goed realiseren: God heeft ons de profetie nooit heeft gegeven aan de hand van een logisch schema. Er is altijd een aanleiding voor God om een profetische boodschap te geven, óf aan een individuele gelovige, óf aan een volk, óf aan de gemeente. Dat is door de hele Bijbel heen te lezen.
    We zullen dan ook elke profetische gebeurtenis bespreken, in samenhang met de aanleiding waardoor God die betreffende profetie gaf. Alleen dan bereikt God Zijn doel met profetie, ook bij ons: het is bedoeld voor mensen tot stichting, vermaning en vertroosting (9).
  • we laten onze fantasie teveel de vrije loop.
    Juist wanneer Petrus het belang van de profetie aangeeft, voegt hij er aan toe dat geen enkele Bijbeltekst op zichzelf staat, maar dat we Schrift met Schrift hebben te vergelijken om goede conclusies te trekken (10).

Toch mogen deze risico's er ons niet van weerhouden om ons intensief met de profetie bezig te houden. Het is een belangrijk onderwerp, dat ons helpt om nu als christen onze weg te vinden.

Op onderdelen zullen er altijd verschillen blijven bestaan. Dat is (helaas) onvermijdelijk. Als Gods roep maar gehoord wordt!
En die roep betekent voor ongelovigen dat zij zich moeten bekeren (11), en betekent voor de gelovigen dat zij wakker moeten worden en de Heer gaan dienen, terwijl zij uitkijken naar Zijn komst.