Begraven of cremeren?

Vraag

Ik vind het lastig dat crematie onder christenen steeds vaker lijkt voor te komen. Naar mijn mening is begraven veel meer in overeenstemming met de Bijbel. Kunt u daar iets over zeggen?

Antwoord

Crematie lijkt in onze maatschappij inderdaad steeds normaler te worden.
Een veel gehoord motief is dat het in ons dichtbevolkte landje steeds duurder wordt om te begraven. Voor anderen houdt het bij de dood toch allemaal op, dus waarom dan maar niet cremeren? En noem zo maar op.
Voor een christen is het doorslaggevend wat Gods Woord er van zegt. Dat bepaalt onze keus.

We kunnen ons afvragen wat de normale gang van zaken in de Bijbel is.
De eerste keer dat we lezen wat er met een overledene gebeurt, is wanneer Sara sterft. Dan koopt Abraham een graf, zodat hij haar kan begraven (1).
Door de hele Bijbel volgt daarna een lange reeks van begrafenissen. God heeft daar nooit een aanwijzing of een gebod voor gegeven, maar het is opmerkelijk dat we nooit anders lezen dan dat iemand wordt begraven.
De vuren die soms bij een overleden koning worden aangestoken, wijzen niet op een crematie of lijkverbranding, maar zijn bedoeld als huldebetoon (2).

We hebben wèl belangrijk onderwijs van Paulus op dit punt.
Vanuit de gemeente in Korinthe bereikt hem het bericht dat sommigen zeggen dat er geen opstanding zou zijn. Hij gaat uitleggen dat dat een dwaze gedachte is.
Kijk naar Christus! Hij is opgestaan. Dat is de basis van ons geloof (3).
En in Hem zullen we allen levend gemaakt worden, elk "in zijn eigen orde" (4).
De opstanding staat dus onomstotelijk vast.

Dan werpen sommigen de vraag op met wat voor lichaam die opgewekte doden dan komen. Ook dat noemt hij een dwaze gedachte (5).
Hij gebruikt het alledaagse voorbeeld van zaaien en maaien, beter gezegd: van zaaien en opstaan! Een zaad moet eerst sterven in de aarde, voordat God er een toekomstig lichaam aan kan geven.
Het is heel mooi hoe Paulus dat overbekende verschijnsel 'vertaalt' in zijn onderwijs. Hij vermijdt het woord begraven en spreekt over zaaien. Ook vermijdt hij het woord maaien en spreekt over opstaan.
Het is alsof de vaste combinatie zaaien-maaien net zo vanzelfsprekend is als de vaste combinatie begraven-opstaan. Zo zeker als een natuurlijk lichaam in de aarde wordt gezaaid, zo zeker zal datzelfde lichaam als een geestelijk lichaam worden opgewekt (6).

Bij begraven gebeurt dus hetzelfde als bij zaaien. Het lichaam gaat in de aarde in de stellige overtuiging dat het wordt opgewekt, namelijk bij de komst van de Heer.
Lees in De grote, witte troon meer over het verschil in opstanding tussen een gelovige en een ongelovige.

Crematie is niet alleen onbekend in de Bijbel, het verdringt ook de zekerheid van de opstanding, en dat is voor ons, christenen, een essentieel onderdeel van ons geloof.