Heb ik genoeg berouw?

Er zijn twee uitersten in de evangelieprediking: óf te weinig, óf te veel nadruk op zondebesef.

- te weinig

De Heer Jezus vertelt over een zaaier, die zijn zaad uitstrooit1. Het zaad komt op vier soorten bodems terecht komt. Één daarvan is 'rotsachtige plaatsen'2. De Heer wil daarmee laten zien dat het Woord van God (het zaad) terecht kan komen bij mensen, die 'het terstond met vreugde aannemen, maar geen wortel hebben in zichzelf'.
Iemand die zo het evangelie aanneemt, mist een belangrijk punt: er is geen berouw, alleen maar vreugde. Die blijdschap is echter van korte duur, omdat er geen diepte is. De boodschap kan geen wortel schieten.
Iemand die zich bekeert heeft altijd enig besef van zonden en heeft daar spijt van.

- te veel

In sommige kringen wordt zó de nadruk gelegd op zondebesef, dat er geen zicht meer is op genade. Het zondebesef wordt dan een doel op zichzelf. Hoe meer de zonde doorleefd wordt, hoe makkelijker God tot vergeving kan overgaan.
Maar eigenlijk levert dat het idee op dat ik bij God in een goed blaadje moet komen, en dan is het geen genade meer.


Gelukkig gebruikt de Heer onze hoeveelheid berouw niet als een soort thermometer.
Ik mag komen zoals ik ben, net als die ene zondares in Lukas 73. Aan haar tranen is te zien dat ze echt berouw heeft, maar ze hoeft niets te zeggen. Ze knielt eenvoudig bij de Heer, en Hij vergeeft haar.

Er is nog iets anders te leren uit dit voorval.
De Heer vergelijkt haar gedrag met het gedrag van Simon, de farizeeër, en wel op het punt van schuldbesef. Simon en de andere farizeeërs kijken op deze vrouw neer, die kennelijk bekend staat om haar zonden. In hun visie is het terecht dat de Heer juist bij hén is, want zij zijn immers niet zulke zondaars. Maar als de Heer had geweten wie deze vrouw was, dan had Hij haar niet laten begaan. Zo denken zij.
Aan de hand van een korte gelijkenis4 legt de Heer uit dat Hij niet naar het vrome buitenkantje kijkt, maar naar iemands geweten. Deze vrouw komt met haar hart naar de Heer. Ze heeft Hem lief, omdat Hij de Enige is die haar vergeven kan.

Vandaag zijn er nogal wat 'farizeeërs', die zichzelf misschien wel zondig vinden, maar zich nog altijd een stuk beter vinden dan die anderen, op wie iedereen neerkijkt. Ook vandaag kan zo'n Simon zich wel bekeren5, maar zolang hij neerkijkt op iemand anders, heeft hij weinig begrepen van zijn eigen verloren toestand voor God. En heeft hij dús weinig begrepen van vergeving en genade. Zo'n Simon-van-vandaag heeft weinig lief.
Hoe meer ons vergeven is, hoe meer we liefhebben6.

Meelezen

1
Mattheüs 13: 1 - 23
2
Mattheüs 13: 20, 21
En die op de rotsachtige plaatsen gezaaid is, deze is het die het woord hoort en het terstond met vreugde ontvangt; hij heeft echter geen wortel is zichzelf, maar is iemand van het ogenblik; en als verdrukking of vervolging komt ter wille van het woord, wordt hij terstond geërgerd.
3
Lukas 7: 36 - 50
4
Lukas 7: 40 - 42
5
Lukas 7: 42
en toen zij niet konden betalen schold hij het beiden kwijt.
6
Lukas 7: 47
Daarom zeg ik u: haar vele zonden zijn vergeven, want zij heeft veel liefgehad, maar wie weinig vergeven wordt, die heeft weinig lief.