"Toen werden hun beider ogen geopend, en zij bemerkten, dat zij naakt waren; zij hechtten vijgebladeren
aaneen en maakten zich schorten.
Toen zij het geluid van de HERE God hoorden, die in de hof wandelde in de avondkoelte, verborgen de mens en
zijn vrouw zich voor de HERE God tussen het geboomte in de hof.
En de HERE God riep de mens tot Zich en zeide tot hem: Waar zijt gij?"1
Zodra Adam en Eva het gebod van God overtreden, worden hun ogen inderdaad geopend
(net zoals satan had beloofd), maar het kennen van het kwaad maakt hen diep ongelukkig.
En er is geen stap terug.
Naakt staan ze voor elkaar.
Ze bedenken een oplossing: een schort van vijgebladeren moet het probleem camoufleren.
Dat er vandaag talloze lieden rondlopen in 'vijgebladeren' om problemen te camoufleren is erg, maar
begrijpelijk.
Welke andere oplossing zal een mens zonder God kunnen bedenken?
Maar het trieste is dat er ook veel christenen zijn, die zich net zo gedragen.
Ze denken zich te kunnen verbergen achter een mooi buitenkantje.
Ze gaan regelmatig naar de kerk, ze weten wat er van hen verwacht wordt met betrekking tot doop en avondmaal, en
leiden een min of meer godsdienstig leven.
Daarmee zijn zij best in staat om hun naaktheid voor elkaar te verbergen.
Hoe vaak Adam en Eva het geluid van God hebben gehoord, lezen we niet, evenmin of God al eens eerder op zo'n manier naar het toe is gekomen. Maar nu horen ze Hem komen! Hoe?
Nicodemus is iemand met een grote reputatie. Hij is dé leraar van Israël, degene met de meeste
Bijbelkennis in het hele land.
Maar ondanks dat mooie buitenkantje weet hij dat hij iets mist.2
In de beschutting van de donkere nacht komt hij bij de Heer Jezus, die hem uitlegt dat hij opnieuw geboren
moet worden.
Dat is een werk van Gods Geest.
De Heer vergelijkt dat met de wind, een alledaags natuurverschijnsel.
Toch weet niemand waar hij vandaan komt of heengaat, maar zijn geluid is hoorbaar.3
Wanneer je gezondigd hebt (en dat kan helaas gebeuren), doet God er alles aan om je op te zoeken en aan te spreken. Dat gebeurt door prediking van Zijn Woord, een persoonlijke ontmoeting, een lied, enz. Het zijn hoorbare signalen van God, waarvoor jij je niet mag verstoppen.
En toch gebeurt het!
Je kruipt weg, want je beseft dat al die 'vijgeblaadjes' verdwijnen wanneer God dichterbij komt.
Je houdt geen mooi buitenkantje meer over.
Maar God gaat door en vraagt: "waar ben je?". Hij vraagt niet: "wat heb je gedaan?"
Op beide vragen weet God het antwoord echt wel, maar Hij is in de eerste plaats geinteresseerd in jouw
persoon, en niet in jouw gedrag.
Hij wil uit jouw mond horen, of je weet waar je terecht gekomen bent. Hij wil contact!
Adam komt er niet onder uit. Hij moet antwoorden, maar in zijn antwoord4 legt hij de schuld bij anderen:
Is dat geen bekend patroon?
Steeds weer de schuld bij een ander leggen, zelfs bij God?
In hoeveel huwelijksproblemen weet de man precies te vertellen hoeveel fouten zijn vrouw gemaakt heeft, terwijl
hij niet rept over zichzelf. En omgekeerd.
Je hoort ze denken: "als ik een andere partner had, dan was 't anders gelopen".
Ruzies op kerkelijk vlak verlopen vaak net zo.5
Het gevolg is een onverzoenlijke verhouding, typisch een kenmerk in onze tijd!6
Stop, om je nog langer te verschuilen achter 'vijgebladeren'.
Stop, om nog langer te wijzen naar een ander.
God zoekt eerlijke christenen, die hun eigen aandeel (hoe klein ook) oprecht belijden, zonder
zelfs maar te dénken aan het aandeel van een ander (dat
uiteraard
veel groter is in jouw ogen).
Tegen individuele christen-mannen zegt Paulus, dat zij hebben te bidden met reine handen.7
Het maakt niet uit of het opgeheven of gevouwen handen zijn, want de nadruk ligt in dit vers op 'rein'.
Dat betekent dat jouw gebedsleven pas kan functioneren wanneer je alles beleden hebt wat in orde gemaakt moet
worden, zowel naar God als naar mensen.
Zodra je God de gelegenheid geeft om in jouw leven te mogen werken, gaan er een paar dingen gebeuren.