Ik wil graag een vraag over 1 Johannes 3: 18 - 24 stellen.
Er wordt hier gesproken over ons hart dat ons aanklaagt.
Wat wordt hier precies mee bedoeld?
Ik heb wel een vermoeden maar wil graag zeker weten of ik op de goede weg zit.
Letterlijk staat daar in vers 19: 'als ons hart ons veroordeelt ...'1.
Soms wordt het zo opgevat alsof er zou staan: 'als ons hart ons veroordeelt, dan
doet God het in Zijn genade niet'. Maar dat is niet de bedoeling.
In de praktijk van het geloofsleven kunnen we soms dingen doen die niet goed
zijn. Lees vers 15 en 172
maar. Als echt kind van God zal ik dat in zo'n geval
direkt merken: mijn hart veroordeelt mij. Ik heb dan geen gemeenschap meer
met God. Vanzelfsprekend ga ik het belijden.
Maar heb ik dan wel begrepen hoe erg die zonde was?
Nee!
Is dat dan niet nodig?
Nee!
Weet je wat zo geweldig is? God is veel groter dan ik en kent mij door en door.
Wanneer ik belijd wat ik zie, dan vergeeft God niet alleen de zonde zoals ik die
zie, maar vergeeft Hij ook alles wat ik er niet van gezien en begrepen heb.
Hij eist niet dat ik eerst alles helemaal goed gezien en begrepen heb, voordat Hij
wil vergeven. Hij vergeeft zoals ik kom, en vergeeft daarbij 100%.
Zodat daarna ons hart ons niet meer veroordeelt, en we ons 100% vrij voelen
om te bidden3. En daar kijkt Hij naar uit!
